Posted on November 28, 2007 by Manthan Bhavsar
મને કોઈ ના કહે એ કામ કરવું ગમશે,
પણ કોઈ પ્રેમથી કહે તો વિચારીશ.
મને કોઈ તરછોડે તો વારંવાર જવું ગમશે,
પણ કોઈ દિલથી બોલાવે તો વિચારીશ.
મને કોઈ નફરત કરે તેની નફરત ગમશે,
પણ કોઈ પ્રેમ કરે તો આપવામાં વિચારીશ.
મને કોઈ તેનું’lable’લગાવે એ ગમશે,
પણ કોઈ મિત્રતા આપે તો વિચારીશ.
‘મને’ આ શબ્દ આમતો આપણને લગું પડે,
પણ ક્યારેક’મને’ને આમ તો ભુલી [...]
Filed under: 'દમન', survadaman, ગુજરાતી કવિતા | Tagged: , મને કોઈ ના કહે એ કામ ક | No Comments »
Posted on November 28, 2007 by Manthan Bhavsar
પ્રશ્ન કોઈ પણ નથી તો પૂછવું કેવી રીતે,
ના લખ્યું હો કાંઈ તો એ ભૂંસવું કેવી રીતે ?
પથ્થરોના આ નગરમાં કાચ જેવી લાગણી,
તું જતાવીને પૂછે છે તૂટવું કેવી રીતે ?
છે ખબર પૂરેપૂરી એની કથાના અંતની,
શાપ છે સહદેવનો તો સૂચવું કેવી રીતે ?
દ્વાર પર આવી ટકોરા સામટા ચૂપ થાય તો,
દ્વારને અવઢવ રહે કે ખૂલવું કેવી રીતે ?
શિલ્પ [...]
Filed under: gujarati gazal | Tagged: , પ્રશ્ન કોઈ પણ નથી તો | 8 Comments »
Posted on November 24, 2007 by Manthan Bhavsar
મારા હાથની હથેળીની રેખાઓ ને જોઇને…
એક જ્યોતીષી એ કહ્યુ હતું કે…
સર્વ સુખ લખાયેલા છે… તારી હથેળી માં..
છતાં યે…હું… તુજને પામી ના શક્યો…
કદાચ મારો વિરહ લખ્યો હશે તારી હથેળી માં…!!!
—હસમુખ ધરોડ ‘અંકુર’
Filed under: hasmukh_dharod-'ankur', અઘરો સવાલ..., અદાલત...!!!, અલવિદા...!!!, આ યાદ છે આપની કે, આંસુ, હસમુખ ધરોડ 'અંકુર' | Tagged: એક જ્યોતીષી એ કહ્યુ હ | 3 Comments »
Posted on November 23, 2007 by Manthan Bhavsar
હતું મારું ખૂબ જ સુંદર બાળપણ,
એ ખોવાયુ છે, મારી જવાનીમાં,
મને આજ એ બાળપણ યાદ આવે.
એ મારું રૂડુ મજાનું ગોકુળીયુ ગામ,
જ્યાં વિતાવ્યુ છે, મારું બાળપણ
મને આજ એ ગામ યાદ આવે.
ગામની શેરીઓમાં રમતા પક્કડાપક્ક્ડી
રમવાની અનેરી મજા હતી, ગીલ્લી દંડા,
મને આજ એ શેરીઓ યાદ આવે.
લાકડી લઈને પાછળ ભાગતો હતો બાવો,
જ્યારે છુપાતાં હતાં, બાવાની ઝુપડીમાં,
મને આજ એ ઝુપડી યાદ [...]
Filed under: gujarati, gujarati poem, kapil_dave, કપિલ દવે | Tagged: 'કપિલ'નુ બાળપણ | 1 Comment »
Posted on November 20, 2007 by Manthan Bhavsar
પાનખર આવે ને પાનખર આવે ને પાનજખર જાય,
વસંત નું નીશાન મલતુ નથી,
વસંત આવે ને વસંત જાય,
વસંત માં પણ વસંત નું નીશાન મલતું નથી,
પાનખર ન ઝાડ ની બારસાખ પર નજર માંડતો ,
બારસાખ ને વીંટળાયેલ વેલ નું નીશાન મલતું નથી,
મનના અંધારા ખુણામાં બેઠેલા અશાંતિ ના નાગ ને,
નાથવા વાળા મદારી નું નીશાન મલતું નથી,
આકાશ માં મેઘ [...]
Filed under: gujarati gazal | Tagged: પરેશ ત્રીવેદી "માનવ." | 1 Comment »
Posted on November 14, 2007 by Manthan Bhavsar
શકય હો તો, કર કદી આવી કમાલ
રાખ કોરા પગ અને પાણીમાં ચાલ
એમના ઉત્તરની માણું છું મજા
કયાં હવે છે યાદ પણ મારો સવાલ
હા, વસી છે એમાં ખુશબૂ કોઇની
ના અમસ્તી સાચવી છે મેં ટપાલ
ખ્યાલની ખોટી બધી બાંહેધરી
કોઇ ના રાખે છે કોઇનો ખયાલ
આમ તો દરવાજા ઊઘડશે નહીં
તારે શાયદ તોડવી પડશે દીવાલ
કોડિયુંયે જેમના ઘરમાં નથી
હોલવી નાખી છે એ લોકે [...]
Filed under: DARD, DUKH, ghayal, gujarati, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati shayri, unknown, varsadi gujarati gazal, varsadi gujarati poem, varsadi poem, અઘરો સવાલ..., ગુજરાતી કવિતા, ગુજરાતી ગઝલ, ગુજરાતી શાયરી, જરૂરી નથી.... | Tagged: કર કદી આવી કમાલ, દિપક બારડોલીકર, શકય હો તો, deepak bardoilkar | 5 Comments »
Posted on November 11, 2007 by Manthan Bhavsar
પીંડમાંથી ઘાટ રુડા એ ઘડે છે ચાકડા પર
એ પછીથી નામ નોખાં એ ધરે છે ચાકડા પર
લ્યો,ફરી ગારો બની, માટી મહીં એ આવશે ત્યાં,
આવરણ આકારનું બદલ્યા કરે છે ચાકડા પર
આ ઘડાના ભીતરી અવકાશમાં હું હોઉ છું બસ,
છૂટતાં કાયા, પવન થઈ શું ફરે છે ચાકડા પર
મોક્ષ જેવી કયાં કદી ઘટના ઘટે આ રાફડામાં,
આપણી જિજીવિષા ફરતી રહે છે [...]
Filed under: GUJARATI GAZAL IN, gujarati, gujarati gazal, gujarati poem, ગુજરાતી કવિતા, ગુજરાતી ગઝલ, ગુજરાતી શાયરી | Tagged: ડો. કિશોર વાઘેલા, dr kishor vaghela | 2 Comments »
Posted on November 11, 2007 by Manthan Bhavsar
ચાહતના દરિયેથી જડ્યું મને એવું રતનતારા ભાલે જડવા જતાં થઈ બેઠું ચુંબન
આ લહેરાતા મોજાઓ સાન ભાન ભુલેલો પવનતારી ઝુલ્ફ્ને સ્પશઁવા જતાં થઈ બેઠો ગુંજનતું થઈ જ ધરતી લીલીછમ હું માટીની સોડમ..ચાહતના દરીયેથી જડ્યું મને એવું રતન
સિંધુની રેતીમાં ઘર ઘર રમીએ કરીએ પ્રેમનું જતનમોજા આવી તોડી દે પછી ફરી ઉભું કરવાનું મંથનએક રીતે તો રહી શકીશું [...]
Filed under: gujarati gazal | Tagged: બિમલ, bimal | 3 Comments »