મારા આંસુ ને સમજવા ન કોઇ કામિયાબ બન્યુ,

મારા આંસુ ને સમજવા ન કોઇ કામિયાબ બન્યુ,
મારા ગમ ને ખાળવા ન કોઇ હમદીલ મળયુ.

તડપુ છુ એ આગ માં જ્યાં ચીનગારી રહી છે બળી,
જ્યાં જીંદગી ના બે શ્વાસ ને લેવા એ ક્યાંથી ફળી?

હતી મારા સાથમાં એ પણ દૂર છે,
ક્યાં હશે? કેમ હશે? યાતના ના પૂર છે.

એટલી યાદી છે આપની મલશો અગર જ્યારે,
આંસુ ને હથેળી માં થામશો સાથમાં હશુ ત્યારે.

વેદના ની આ એટલી લાગી રહી છે જ્વાળા,
પાણી ને બદલે અશ્રુઓ લાગી ગયાં છે ખાળવા.

-ઈલાક્ષીબેન ભટ્ટ

ફરમાઈશ કરનાર મિત્ર ઃ રન્ના ભટ્ટ