પકડો કલમ ને કોઈ પળે, એમ પણ બને
આ હાથ આખે આખો બળે, એમ પણ બને
જ્યાં પહોંચવાની ઝંખના વરસોથી હોય ત્યાં
મન પહોંચતા જ પાછુ વળે, એમ પણ બને
એવું છે થોડું છેતરે રસ્ત કે ભોમિયા
એક પગ બીજા પગ ને છળે, એમ પણ બને
જે શોધવામાં જિંદગી આખી પસાર થાય
ને એ જ હોય પગની તળે, એમ ૫ણ બને
તું ઢાળ ઢોલિયો, હું ગઝલ નો દીવો કરું,
અંધારું ઘર ને ઘેરી વળે, એમ પણ બને.
- મનોજ ખંડેરિયા
Filed under: મનોજ ખંડેરિયા | Tagged: gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati shayri, varsadi gujarati poem
જ્યાં પહોંચવાની ઝંખના વરસોથી હોય ત્યાં
મન પહોંચતા જ પાછુ વળે, એમ પણ બને
khub saras ….
મિત્ર
આપનો ગુજરાતી બ્લોગ મને વાંચવો ખુબ ગમ્યો છે. આપના બ્લોગનું ફોરમેટીંગ પણ સુંદર છે.
મારું નામ મૌલિક છે. અમદાવાદનો રહેવાસી છું. લાયબ્રેરી અને પુસ્તકો મારો પ્રિય વિષય રહ્યા છે. હવે કમ્પ્યુટર ના જગતમાં બ્લોગ વાંચુ છું. આવા જ સુંદર કાવ્યો લખતા રહો તેવી પ્રભુ આપને શક્તિ આપે તેવિ અભિલાષા.
પ્રણામ.
મૌલિક.
gujarati shayari
સરસ mp3 મા રજુ કરો તો કેવુ
bas samjo mari pase koi sabdj nathi,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
આ ગઝલ સોલી કાપડિયા ના કંઠે સાંભળેલી પણ એમણે છેલ્લો શેર નથી ગાયો કે જે આજે પહેલી વાર વાંચ્યો. મઝાની રચના છે. તમરૉ બ્લોગ પ્રથમ વખત જોયો. સરસ સંકલન!