*** If you are not able to read Gujarati on this blog,
please click " view" menu at the top of your browser page
and go to "Character encoding " & change to " UTF-8 (unicode)".***
જાહેર જનતાને જણાવવાનું કે…
બીજી સાઈટ્સ અને બ્લોગ પરથી લેવામાં આવેલાં લેખો જે-તે લેખકોના વિચારો છે. અને જે-તે લેખો ની સાથે સ્ત્રોત નિર્દેશીત રહેશે. જો કોપીરાઈટનો ભંગ થતો જણાય તો સત્વરે જાણ કરવા વિનંતી.
આપ આ વેબસાઇટ Windows XP અને Internet Explorer માં વધુ સારી રીતે જોઇ શકશો.
આ સમય તો પાણીની જેમ વહેતો જ જાય છે,
યાદોના ખાડા પણ ઊંડા ખોદાતા જ જાય છે,
બહુ મથામણ કરું છું એ ખાડાની બહાર નીકળવાની,
પણ ઉપરથી પછડાઇને દિલ બહુ ઘવાય જાય છે
ના દવા કામ કરે છે ના દુવા કબૂલ થાય છે
છતાં આ અસહ્ય વેદના કોણ જાણે કેમ સહેવાય જાય છે,
કોઇ વાર પડે છે સંજોગોના ઘાવ કંઇક એ [...]
હતું રંગીન કયારેક જે, હવે શ્વેત -શ્યામ બની ગયું,
સપનું મારું, આ રાહ પર, એકલ મુસાફર બની ગયું !
હતું ગઝલ કયારેક જે, હવે શબ્દોનુ મોહતાજ બની ગયું,
સપનું મારું, આ કાગળ પર, ચાર અક્ષર બની ગયું!
હતું ફસલ કયારેક જે, હવે ખેતરનું નિંદામણ બની ગયું,
સપનું મારું, આ વેલ પર, વાંઝિયો વિચાર બની ગયું!
હતું વ્હેણ કયારેક જે, હવે પથરાળ [...]
સાવ સુનુ ઘર , ને તારી યાદો,
મોસમ નો પહેલો વરસાદ ,ને એ મુલાકાતો,
ચુપકીદી છે છવાઇ તોય ગુંજે તારી વાતો,
તુ નથી મારી સાથે તો જોને,પાંપણે મહેફિલ સજાવે આ આંખો..!!!
-ધ્વનિ જોશી.
દિલ ની શિલા પર પ્રિયે તવ નામ કોતરાઇ ગયુ
જેમ ચમન માં સુમન નુ દામન પરવાનાઓથી રંગાઇ ગયુ…!!!
યાદોનુ ફોરું મુજ શરીર ની ચોપાસ વેરાઇ ગયુ
તેમાંનુ એક અધોબિદુ બની તવ પગપાની એ છુદાઇ ગયુ….
સતત જોતુ વાટ તારી એ પોપચુ જ આજ બિડાઇ ગયુ
નિરંતર હતી જે ને તારી પ્રતિક્ષા એ મનડુ જ દુભાઇ ગયુ
ઇશ્ક ની બજારમાં મુજ દિલ [...]
જેટલું સુખ
તેનાથી બમણી છે
ભવની ભૂખ
હોસ્પિટલનું
અત્તર અટલે આ
ફિનાઈલ છે
આ માતૃભાષા
એ તો છે સંસ્કૃતિનાં
પ્રાણ સમાન
બગાસું એ તો
ઊંઘના આગમન
નુ એંધાણ છે
રાખડી એ તો
છે, ભાઈ બહેનનુ
પ્રેમ પ્રતિક.
આ સંસ્કૃતિનું
રક્ષણ કરે એવા
સંત શોધુ છું
પારકા પાસે
ભાગીયે તો પોતાનુ
છુટી જાય છે
-કપિલ દવે
કોણ કહે છે કે હું વિરહની વેદનામા સળગુ છું ?
આતો અમસ્તો જ જરા શરીર તાપુ છું.
કોણ કહે છે કે હું પ્રેમનો તરસ્યો છું ?
આતો અમસ્તો જ મૃગજળ પી રહ્યો છું.
કોણ કહે છે કે હું વસંતની રાહ જોવું છું ?
આતો અમસ્તો જ પર્ણૉ તોડી પાનખર લાવી રહ્યો છું.
કોણ કહે છે કે મને આપના આગમનની આતુરતા છે [...]
જરૂરી નથી અહીંયા સૌને પ્રેમ મળે
નફરતના પણ હકદાર છે ઘણા આ
મતલબી દુનિયામાં
કહે છે આ દુનિયા મને ભૂલી જા હવે એને
પણ હું શું કરું કઈ રીતે ભૂલું એને
ફેલાવી જેણે મારા જીવનમાં રોશની.
જન્માવ્યો જેણે મારામાં અનોખો પ્રેમ
એ પ્રેમની પ્રતિમાને કઈ રીતે ભૂલું
છોડી મુજને જતા રહ્યા ભલે
એ મારા જીવનમાંથી
પણ મારા દિલમાં ધડકન એમની છોડી ગયા
ભલે એ ખુશ છે [...]
સમયના ફણી થી ડરે છે જ શાને?
દરદના ઝરણમાં ઝરે છે જ શાને?
પળો હોય જો જિંદગીમાં હુંફાળી
વરાળો બનીને ઠરે છે જ શાને?
ખયાલો સજાવી સદાયે હજારો
નશીલી પળોએ ધરે છે જ શાને?
સદાયે શ્વસે એ હ્રદયના ઈશારે
સલામી અવરને ભરે છે જ શાને?
ક્ષણોની ભવંરમાજ કેદી બનેલી
હવાઓ હવે તો ફરે છે જ શાને?
– સુનીલ શાહ
હવે આંખોને ઉજાગરાનુ કારણ મળ્યુ છે,
ને સ્વપ્નોને રોકાવાનુ કારણ મળ્યુ છે.
અરીસામા જોવાનુ કારણ મળ્યુ છે,
ને હોઠોને સ્મિતનુ કારણ મળ્યુ છે.
કળીને ખીલવાનુ કારણ મળ્યુ છે,
ને ભ્રમરને મંડરાવવાનુ કારણ મળ્યુ છે.
મને પ્રેમ કરવાનુ કારણ મળ્યુ છે,
ને જમાનાને વગોવવાનુ કારણ મળ્યુ છે.
— શૈલ્ય.
સાવ જ અજાણ્યો થઈ ગયો છે પ્રેમ
કિન્નાખોરી કરી રહેલ
‘મન’થી ત્રાસી ગયો છે પ્રેમ !
પ્રેમને સાચવું કે ‘મન’ને ?
અસ્તિત્વ પ્રેમનું કેવી રીતે રાખવું હેમખેમ ?
પ્રેમ નથી બોલતો કે નથી
કોઈ હાવભાવ દેખાડતો
સ્તબ્ધ અવસ્થામાં નિસ્તેજ થઈ ગયો છે પ્રેમ.
ભાવનાત્મકતા પણ હવે ભ્રમ લાગવા માંડી છે,
લાગણીઓના બોજ તળે દબાઈ ગયો છે પ્રેમ,
શોધું છું..શોધું છું..છતા નથી જડતો
અસ્તિત્વના ખડકમાં ક્યાંક દટાઈ [...]
રોજ રાતે મારા શમણા સજાવતી,
જેવી આંખ ખોલુ કે ખોવાય જાય,
કોણ છે,ને ક્યાંથી આવે શું ખબર,
પણ આવી ને મારુ દલડુ ડોલાવતી,
લાગે છે એ કોઈ નમણી નાર,
પણ રમે સંતાકુકડી મારી સાથ,
પકડવા માટે મથુ છુ હું એને,
પણ જાણે એ મૃગજળ જોને,
મને તો લાગે છે એ આત્મા,
પણ શું કામ ફરતી હશે રાતમાં,
હવે યાદ આવ્યુ આ ‘કપિલ’ ને
એ તો મારા [...]
હવે લખવી છે ગઝલ સાંજ પહેલા,
અહિંયા કાલમાં ક્યાં કોઇ માને છે!
જીવન છે એક મોટી મુસીબત,
મુસીબત આવ્યા પહેલા ક્યાં કોઇ માને છે!
મીઠા લાગે છે દુઃખો પ્રેમમાં મળેલા,
એ પ્રેમ કર્યા પહેલા ક્યાં કોઇ માને છે !
દુઃખો હોય છે ઘણા લગ્ન પછી પણ,
અહિંયા લગ્ન પહેલા ક્યાં કોઇ માને છે !
જે મજા કરવી હોય તે કરી લો મોત પહેલા,
આ [...]
સપનામાં તો બધા જીવે છે,
વસ્તવિકતમાં કોણ રહે છે ?
સંબંધ બાંધવા માટે વર્ષો વિતાવે,
પણ તોડતાં સમયે ક્યાં વિચારે છે!
બધાનો પ્રેમ તો બધા ચાહે છે,
પણ આપવામાં કોણ માને છે !
વાયદા કરવામાં તો બધા માહિર છે,
નિભાવવા માટે કોણ તૈયાર થાય છે !
વાતો થશે જીવવાની અને રીતોની,
પણ ખરેખર અહીં કોણ આવું જીવે છે!
આતો દેખાડાની દુનિયા છે,
સાચા પ્રેમની કોને જરૂર [...]
પરખ દ્રશ્ય જોવાની ક્યારે હતી
સ્વયં નાવ તોફાની ક્યારે હતી
મને છોડી દેતા તને કષ્ટ શું
જણસ સાવ સોનાની ક્યારે હતી
નદી જેમ ઉંચેથી પટકાઉ પણ
જગા કોઇ મોભાની ક્યારે હતી
તમાશા બતાવે બધી બારીઓ
સડક એની પોતાની ક્યારે હતી
હતાં સાત પરદા થવા રૂબરુ
ગઝલ ચીજ કોઠાની ક્યારે હતી
-ચીનુ મોદી
લખવા બેઠો છુ હું ગઝલ પણ,
ગઝલ વિશે કઈ જાણતો નથી,
લખવુ છે દુનિયા વિશે,
પણ આ દુનિયા છોડીને,
લખવુ છે નશાબંધી વિશે,
પણ દારુ પીયને પછી,
લખવુ છે ડાહ્યા લોકો વિશે,
પણ પાગલખાને જઈને,
લખવુ છે પ્રેમ વિશે ,
પણ નફરત કરી ને ,
લખવુ છે આકાશ વિશે ,
પણ ધરતી પર રહિને,
લખવુ છે દેવો વિશે,
પણ દાનવ થઈને ,
લખવુ છે સ્વર્ગ વિશે,
પણ નરક મા જઈને,
આ [...]
આંસુ આવે છે આંખોમાં અમારી,
જ્યારે જ્યારે યાદ આવે છે તમારી.
ખુશી જ ખુશી હતી પાસે અમારી,
જ્યારે અમને પ્રિત હતી તમારી.
હજારો ગમ નજીક અમારી,
જ્યારથી છૂટી પ્રિત તમારી.
રહેવું હતું સાથે તમારી,
પણ તમે ચાલી ન શક્યા સાથે અમારી.
જ્યારે જ્યારે જોઈ તસવીર તમારી,
ભટકી રહી છે જીવન-મરણમાં
જિંદગી અમારી.
જ્યારથી દૂર થઈ છે ચાહત તમારી,
ત્યારથી સાથે નથી કોઈ અમારી.
કાફી છે સાથે યાદ તમારી,
યાદ [...]