અક્ષરો પર ચોંટેલી સંવેદના

આકાશમાં તરતા પીંછા પર
પ્રતિપદા ઝિલાય
ને યાદ આવે રણ
કણેકણમાં ઊગી નીકળે છે રણ…
આથમતા સૂર્યમાં
ને માણેકઠારી રાતના ચંદ્રમાં
કશો ફેર ન હોય.
અચાનક ખંડમાં એક ભ્રમર પ્રવેશી
ગુંજન મુકી
બારી બહાર ચાલ્યો જાય
ત્યારે પણ
કણેકણમાં ઊગી નીકળે છે રણ…
દીવાલોનું કંપન
પર્ણોના ઝિંઝિંકારમાં ઝમે છે
રાતદિન
લાલ ધૂળ ઊડે છે ચોમેર
તેમાં દટાય શહેર
ઘર
પથ્થર
શ્રાવણનું મનગમતું ફૂલ
આસોપાલવની ઝૂલ
પથ્થર
હું
-મહેશ બાલાશંકર દવે

કોઈની સાથે દોસ્તી કરો તો

કોઈની સાથે દોસ્તી કરો તો,
નિભાવવાની તાકાત રાખો;
કોઈની સાથે દુશ્મની કરો તો,
લડવાની તાકાત રાખો;
કોઈની સાથે શરત લગાવો તો,
જીતવાની તાકાત રાખો;
કોઈની મજાક ઉડાવો તો,
સહન કરવાની તાકાત રાખો;
કોઈનુ અપમાન કરો તો,
માફિ માંગવાની તાકાત રાખો;
કોઈની સાથે પ્રેમ કરો તો ‘કપિલ’,
સામાજિક બંધનો તોડવાની તાકાત રાખો.
-કપિલ દવે

દુનિયામાં મને કોઇ શું કરી લેવાનુ

દુનિયામાં મને કોઇ શું કરી લેવાનુ,
જ્યારે સારા દોસ્તો નો સંગાથ હોય
દર્દ અને દુઃખથી મને ફરક શું પડે,
જ્યારે દોસ્તોની હજારો ખુશીનો સાથ હોય
કોઈની નફરત થી મને ફરક શું પડે,
જયારે હજારો દિવાના મારી પાસ હોય
હવે દારુનો નશો મને શું ચડવાનો,
જ્યારે દોસ્તીનો નશો રગે રગમાં હોય
કેવી રીતે મારશે ભગવાન આ ‘કપિલ’ને
જેને દોસ્તોનો પ્રેમ સદા જીવંત રાખે છે
-કપિલ દવે

રોજ રાતે મારા શમણા સજાવતી

રોજ રાતે મારા શમણા સજાવતી,
જેવી આંખ ખોલુ કે ખોવાય જાય,
કોણ છે,ને ક્યાંથી આવે શું ખબર,
પણ આવી ને મારુ દલડુ ડોલાવતી,
લાગે છે એ કોઈ નમણી નાર,
પણ રમે સંતાકુકડી મારી સાથ,
પકડવા માટે મથુ છુ હું એને,
પણ જાણે એ મૃગજળ જોને,
મને તો લાગે છે એ આત્મા,
પણ શું કામ ફરતી હશે રાતમાં,
હવે યાદ આવ્યુ આ ‘કપિલ’ ને
એ તો મારા [...]

પણ પ્રેમ મા આ બધુ જ શક્ય બને છે

ઝાન્ઝ્વા ના જળ ક્યાક સાગર મા ભળે છે,
અને રણ મા જોને ક્યાક દરિયો વહે છે,
ખરી પાનખરે લીલા છમ વ્રુક્ષો ,
ને ભર ઉનાળે ભિન્જાતિ આ ધરતી,
શક્ય તો નથી આ બધુ મિત્રો,
પણ પ્રેમ મા આ બધુ જ શક્ય બને છે.
-ડૉ. ભુમિકા ત્રિવેદી

ચાહત તમારી…

આંસુ આવે છે આંખોમાં અમારી,
જ્યારે જ્યારે યાદ આવે છે તમારી.
ખુશી જ ખુશી હતી પાસે અમારી,
જ્યારે અમને પ્રિત હતી તમારી.
હજારો ગમ નજીક અમારી,
જ્યારથી છૂટી પ્રિત તમારી.
રહેવું હતું સાથે તમારી,
પણ તમે ચાલી ન શક્યા સાથે અમારી.
જ્યારે જ્યારે જોઈ તસવીર તમારી,
ભટકી રહી છે જીવન-મરણમાં
જિંદગી અમારી.
જ્યારથી દૂર થઈ છે ચાહત તમારી,
ત્યારથી સાથે નથી કોઈ અમારી.
કાફી છે સાથે યાદ તમારી,
યાદ [...]

જીવન જીવતાં જઇએ સાથે

જીવન જીવતાં જઇએ સાથે,
પ્રેમ અને લગણી વધરતાં જઇએ.
બધાંને સાથે લેતાં જઇએ,
રહીગયા તેને સલામ કરતાં જઇએ.
દુઃખનાં વાદળા હટાવતાં જઇએ,
સુખનો દરીયો છલકાવતાં જઇએ.
જરમ-જરમ ખોટું લગડતાં જઇએ,
ધોધમાર પ્રેમ વરસાવતાં જઇએ.
અત્યારે મન ભરીને જીવી લઇએ,
મરણતો આવે ત્યારે વાત.
તને શું કહું એ ‘દમન’,
જીવતો જા બસ જીવતો જા.
-સર્વદમન

મિત્ર…!!!

દુખ વિષય પર એક નિબંધ લખવા બેઠો…
બહુ વિચાર્યુ …ના કાં ઇ સુજ્યુ…
હાય ….રે…નિબંધ…અધુરો રહ્યો..
એક મિત્ર ની સાથે મિત્રતા બાંધી….
હાશ….!!! નિબંધ પુર્ણ થયો…..!!!
- હસમુખ ધરોડ ‘અંકુર’

હવે ખબર પડે છે કે મારુ અસ્તિત્વ મારુ નથી

હવે ખબર પડે છે કે મારુ અસ્તિત્વ મારુ નથી,
સમાઇ ગયા છો એક એક વાત મા,
ક્યાય કૈ થાય ને યાદ આવો છો કે,જ્યારે હ્રદય ધબકે છે ને તમે યાદ અવો છો,
બે ધબકાર ની વચ્ચે ને દિલ ધડ્કે ત્યારે,
બસ યાદો જ તમારી હોય છે ત્યારે,
રાત્રે સ્વપ્ન મ આવો છો તમે,
ને દિન ભર એની અસર મા રહો છો [...]

જો દરેક સમયે સંબંધમાં

જો દરેક સમયે સંબંધમાં
ચોખવટ કરવી પડતી હોય તો
સમજવું કે આપણા સંબંધમાં
કઇ ને કઇ ખોટ રહી ગઇ છે.
-સર્વદમન

તું કેમ છે ઉદાસ ???

સરોવર શાંત છે તું કેમ છે ઉદાસ ?
વરસાદની છે રાહ ફરફરે છે ઘાસ..
આમ નરી આંખે કંઇ દેખાય ભલે નહીં,
છતાં ખાતરી રાખજે કોઇ છે આસપાસ….

જીવનમાં મિત્ર ના હોત તો !

જીવનમાં મિત્ર ના હોત તો !
આ જીવનને જીવન કેમ કહેવું?
મિત્રતા એક એવો દિપ છે કે જેમાં,
બંને એ એકસાથે બળવું જ પડે.
મિત્રતા એક એવો ધોધ કે જેમાં,
પડ્યાં પછી પણ વહેતાં રહેવું પડે.
મિત્રતા એક ખુલ્લું રણ કે જેમાં,
આસ પાસ બધું જ દ્રશ્યમાન છે.
મિત્રતા એક મોટું ઝરણું કે જેમાં,
વહેતાં વહેતાં જીવન જીવી જવાય.
મિત્રતા એક એવો સંબંધ કે જે,
જીવનનો [...]