જાય છે


શબ્દ જ્યારે પોલ માણસનીય ખોલી જાય છે,
ભૂલથી માણસ પછી સઘળુંય બોલી જાય છે.

એક શમણું જિંદગીમાં આદમી સેવે પછી,
એ જ શમણું આખરે એને જ ઠોલી જાય છે.

ઝાડ પરથી આમ હોલીને ઉડાડી નાખ મા,
એ ઊડીને યાદનું આકાશ છોલી જાય છે.

રોજ જખમોમાં ભરી દેતો ગઝલ થોડી ઘણી,
તોય અંદરથી કલેજું કોણ ફોલી જાય છે?

બોલતો ક્યારે નથી પીધા પછી દોસ્તો ગઝલ,
બોલું અગર હું સહેજ તો બ્રહ્માંડ ડોલી જાય છે.

– અનિલ વાળા

Advertisements

3 Responses

  1. ઝાડ પરથી આમ હોલીને ઉડાડી નાખ મા,
    એ ઊડીને યાદનું આકાશ છોલી જાય છે.

    ઉનાળાના પ્રલંબ દિવસોમાં ભરબપ્પોરે હોલો કે હોલી જે સવાલો સંભળાવતા રહે છે તે ગ્રામીણ જીવનનો એક અમૂલ્ય અનુભવ છે. યાદોના આકાશને છોલી નાખનારો એ ધ્વનિ ગઝલની આ પંક્તિઓનો પ્રાણ બની રહ્યો છે !

    પછીનો શેર પણ સરસ છે. રચના માટે આભાર.

  2. Saras…

    It’s Nice

    શબ્દ જ્યારે પોલ માણસનીય ખોલી જાય છે,
    ભૂલથી માણસ પછી સઘળુંય બોલી જાય છે

    AA Ghanu Badhu Kahi Jay Che…

    Good

  3. Heart touching line…..

    ઝાડ પરથી આમ હોલીને ઉડાડી નાખ મા,
    એ ઊડીને યાદનું આકાશ છોલી જાય છે

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

%d bloggers like this: