ફાગણ…!


એ જી ફાગણ આવ્યો ફાંકડો, કોઈ ફાગણ લ્યો,
એનો વાંકડિયો છે લાંક રે કોઈ ફાગણ લ્યો..

એ જી આંબાની મ્હોરી મંજરી, કોઈ ફાગણ લ્યો,
એવા સરવર સોહે કંજ રે, કોઈ ફાગણ લ્યો…

એ જી દરિયા દિલનો વાયરો, કોઈ ફાગણ લ્યો,
એ તો અલમલ અડકી જાય રે, કોઈ ફાગણ લ્યો…

એ જી જુગલ વાંસળી વાજતી, કોઈ ફાગણ લ્યો,
એને નહીં મલાજો લાજ રે, કોઈ ફાગણ લ્યો…

એ જી દિન કપરો કાંઈ તાપનો, કોઈ ફાગણ લ્યો,
એની રાત ઢળે રળિયાત રે, કોઈ ફાગણ લ્યો…

એ જી ઊડે કસુંબો આંખમાં, કોઈ ફાગણ લ્યો,
એને વન પોપટની પાંખ રે, કોઈ ફાગણ લ્યો…

એ જી ગગન ગુલાબી વાદળાં, કોઈ ફાગણ લ્યો,
જોબનિયું કરતું સાદ રે, કોઈ ફાગણ લ્યો…

એ જી ફાગણ આવ્યો ફાંકડો, કોઈ ફાગણ લ્યો,
એનો વાંકડિયો છે લાંક રે, કોઈ ફાગણ લ્યો…

– રાજેન્દ્ર શાહ

મીં તો પડખામાં પાળ્યો ઉજાગરો


               મીં તો પડખામાં પાળ્યો ઉજાગરો
  જરીક પાન ફરક્યાની વારતા કરાય નઈ
       આજકાલ્ય મુંથી મારામાં રહેવાય નઈ

         હમણું તો ઠીક ઈ તો મોઘમ કહેવાય
               દીઠો ઉમ્બરામાં પંછાયો પહાડનો
              કમ્મરમાં કાંક ફરી ટૌક્યું’લી ઈમ્મ
                  જોણેં પહેર્યોં મીં મૈનો અહાડનો

                        નખમાં રેલમ્મલોલ્ય માવઠું
         મીં પાધરુંક જોયું ઝાલ્યું નં તોય છેટું
         ‘લી કુંણ મારાં ટેરવાંનં કરતું’જ્યું નેટું

              મટકુંયે હમ્મ તારા માર્યું મીં વોય
               રાત્ય રસ્તો થઈ જાય ઈમ્મ ધારું
      એવું તે કુંણ બર્યું ફરજી થઈ જ્યું ઓય
                 નર્યા નેવા થઈ જાય પોણિયારું

            વાડામાં એકલી ભીંજાતી તરબોળ્ય
        પાળ્ય બાંધો ’લ્યા જાહ તાંણી વાયરો
              મીં તો પડખામાં પાળ્યો ઉજાગરો

                                                            – રજનીકાંત સથવારા

%d bloggers like this: