ગુજરાતી એસ.એમ.એસ ચેનલ
ગુજરાતી એસ.એમ.એસ ચેનલ
ગુજરાતી ગઝલ™
ગુજરાતી ગઝલ નો ખજાનો
ગુજરાતી વિડિઓ બ્લોગ
ગુજરાતી વિડિઓ નો ગુલદસ્તો
રત્નકણિકા.કોમ
ગુજરાતી ભાષાના અમૂલ્ય મોતીઓનો ખજાનો !!!
સ્વાદઇન્ડિયા.કોમ
દુનિયાભરની વાનગીઓ આપણી ભાષામાં…
Posted on July 26, 2010 by Manthan Bhavsar
જીવનભરના તોફાન ખાળી રહ્યો છું, ફકત એના મોઘમ ઈશારે ઈશારે.
ગમે ત્યાં હું ડૂબું, ગમે ત્યાં હું નીકળું, છે મારી પ્રતિક્ષા કિનારે કિનારે.
અહીં દુખની દુનિયામાં એક રંગ જોયો, ભલે સુખનું જગ હો પ્રકારે પ્રકારે.
સુજનની કબર કે ગુનેગારની હો, છે સરખી ઉદાસી મઝારે મઝારે.
હૃદય મારું વ્યાપક, નજર મારી સુંદર, કલા મારી મોહક વિચારે વિચારે.
નથી આભને પણ કશી જાણ એની, કે મેં ચાંદ જોયા સિતારે સિતારે.
અમારા બધાં સુખ અને દુખની વચ્ચે, સમયના વિના કંઈ તફાવત ન જોયો.
બધીયે મજા હતી રાતે રાતે, ને સંતાપ એનો સવારે સવારે.
નથી ઝંખના મારી ગમતી જો તમને, તો એનું નિવારણ તમારું મિલન છે.
તમે આમ અવગણના કરતા જશો તો, થતી રહેશે ઈચ્છા વધારે વધારે.
અમસ્તો અમસ્તો હતો પ્રશ્ન મારો, હકીકતમાં કોની છે સાચી બુલંદી.
જવાબ એનો દેવા ઊઠી આંગળીઓ, તમારી દિશામાં મિનારે મિનારે.
જગતમાં છે લ્હાવા કદમ પર કદમ પર, ફક્ત એક શરત છે ગતિમાન રહેવું.
નવા છે મુસાફર વિસામે વિસામે, નવી સગવડો છે ઉતારે ઉતારે.
મરણ કે જીવન હો એ બન્ને સ્થિતિમાં, ‘મરીઝ’ એક લાચારી કાયમ રહી છે.
જનાજો જશે તો જશે કાંધે કાંધે, જીવન પણ ગયું છે સહારે સહારે.
– ‘મરીઝ’
ફરમાઇશ કરનાર – અભિષેક પટેલ
23.039574
72.566020
Filed under: 'મરીજ' | Tagged: ‘મરીઝ’ , જીવનભરના તોફાન ખાળી રહ્યો છું , ફકત એના મોઘમ ઈશારે ઈશારે , ‘મરીઝ’ એક લાચારી કાયમ રહી છે. , જનાજો જશે તો જશે કાંધે કાંધે , જીવન પણ ગયું છે સહારે સહારે. | Leave a Comment »
Posted on July 24, 2010 by Manthan Bhavsar
હવે પહેલો વરસાદ બીજો વરસાદ અને છેલ્લો વરસાદ
એવું કાંઈ નહીં !
હવે માટીની ગંધ અને ભીનો સંબંધ અને મધમધતો સાદ,
એવું કાંઈ નહીં !
સાવ કોરુંકટાક આભ, કોરોકટાક મોભ, કોરાંકટાક બધાં નળિયાં,
સાવ કોરી અગાસી અને તેય બારમાસી, હવે જળમાં ગણો
તો ઝળઝળિયાં !
ઝીણી ઝરમરનું ઝાડ, પછી ઊજળો ઉધાડ પછી ફરફરતી યાદ,
એવું કાંઈ નહીં !
હવે માટીની ગંધ અને ભીનો સંબંધ અને મધમધતો સાદ,
એવું કાંઈ નહીં !
કાળું ભમ્મર આકાશ મને ઘેઘૂર બોલાશ સંભળાવે નહીં;
મોર આઘે મોભારે ક્યાંક ટહૂકે તે મારે ઘેર આવે નહીં.
આછા ઘેરા ઝબકારા, દૂર સીમે હલકારા લઇને આવે ઉન્માદ,
એવું કાંઈ નહીં !
હવે માટીની ગંધ અને ભીનો સંબંધ અને મધમધતો સાદ,
એવું કાંઈ નહીં !
કોઈ ઝૂકી ઝરુખે સાવ કજળેલા મુખે વાટ જોતું નથી;
કોઈ ભીની હવાથી શ્વાસ ઘૂંટીને સાનભાન ખોતું નથી.
કોઈના પાલવની ઝૂલ, ભીની ભીની થાય ભૂલ, રોમે રોમે સંવાદ
એવું કાંઈ નહીં !
હવે માટીની ગંધ અને ભીનો સંબંધ અને મધમધતો સાદ,
એવું કાઈ નહીં !
- ભગવતીકુમાર શર્મા
સાભાર : રણકાર.કોમ
23.039574
72.566020
Filed under: ભગવતીકુમાર શર્મા | Tagged: એવું કાંઈ નહીં ! , ભગવતીકુમાર શર્મા , હવે પહેલો વરસાદ બીજો વરસાદ અને છેલ્લો વરસાદ | 3 Comments »
Posted on July 21, 2010 by Swati Gadhia
આજે ૨૧ જુલાઈના રોજ શરૂ થતા ગુજરાતી ભાષાના મૂર્ધન્ય કવિ શ્રી ઉમાશંકર જોષીના જન્મશતાબ્દિ વર્ષની ઉજવણી નિમિત્તે એમની આ અમર રચના…
ભોમિયા વિના મારે ભમવા’તા ડુંગરા,
જંગલની કુંજ કુંજ જોવી હતી;
જોવી’તી કોતરો ને જોવી’તી કંદરા,
રોતા ઝરણાની આંખ લ્હોવી હતી.
સૂના સરવરિયાની સોનેરી પાળે,
હંસોની હાર મારે ગણવી હતી;
ડાળે ઝૂલંત કોક કોકિલાને માળે,
અંતરની વેદના વણવી હતી.
એકલા આકાશ તળે ઊભીને એકલો,
પડઘા ઉરબોલના ઝીલવા ગયો;
વેરાયા બોલ મારા, ફેલાયા આભમાં,
એકલો અટૂલો ઝાંખો પડ્યો.
આખો અવતાર મારે ભમવા ડુંગરિયા,
જંગલની કુંજકુંજની જોવી ફરી;
ભોમિયા ભૂલે એવી ભમવી રે કંદરા,
અંતરની આંખડી લ્હોવી જરી.
- ઉમાશંકર જોષી
(૨૧/૦૭/૧૯૧૧ – ૧૯/૧૨/૧૯૮૮)
ગુજરાતી સુગમસંગીતના પિતામહ એવા શ્રી અવિનાશભાઈનો જન્મદિન પણ ૨૧/૦૭/૧૯૧૧ છે.
Filed under: ઉમાશંકર જોશી , કવિ/કવિયત્રી , કવિતા , ગીત | Tagged: અંતરની વેદના , આંખ લ્હોવી , ઉમાશંકર જોષી , ઉરબોલના , કંદરા , કુંજ કુંજ , કોક , કોકિલાને માળે , કોતરો ને , ગયો , જંગલની , જોવી'તી , ઝીલવા , ડાળે ઝૂલંત , પડઘા , ફેલાયા આભમાં , ભોમિયા વિના મારે , રોતા ઝરણાની , વેરાયા બોલ મારા , સરવરિયાની , સૂના , સોનેરી પાળે , હંસોની હાર | Leave a Comment »
Posted on July 17, 2010 by Swati Gadhia
એક ચકી ને ચકો મુંઝાઈ ગયા છે.
ચોખા ને મગના બે દાણા હતા ને? હવે ચાંચમાંથી એ પણ છીનવાઈ ગયા છે.
કોમ્પ્યુટર, મોબાઈલ, ટીવી, છે સોંઘા પણ એની રંધાય નહીં ખીચડી
ચકી ને ચકાના જીવન પર ત્રાટકી છે મોંઘવારી નામે એક વીજળી,
ફાઈવસ્ટાર મોલના ફાલેલા જંગલમાં નાનકડા સપના ખોવાઈ ગયા છે,
એક ચકી ને ચકો મુંઝાઈ ગયા છે.
મીનરલ વૉટરથી તો સસ્તા છે આંસૂ, ને મીઠી પણ લાગશે રસોઈ,
ખાંડ માટે ટળવળતી કીડીની પાસે જઈ આટલું તો સમજાવો કોઈ,
લાગે છે શેરડીના આખ્ખાયે વાઢને લુચ્ચા શિયાળીયા ખાઈ ગયા છે.
એક ચકી ને ચકો મુંઝાઈ ગયા છે.
ચકી ને ચકો ક્યે જુઓ સાહેબ હવે બોલાતું કેમ નથી, ચીં ચીં?
એવું તે શું છે આ કંઠમાં તે લાગે છે મારે છે ડંખ જેમ વીંછી,
એક્સરેમાં જોઈ અને ડૉક્ટર બોલ્યા કે ઘણા ડૂમા ગળામાં અટવાઈ ગયા છે.
એક ચકી ને ચકો મુંઝાઈ ગયા છે.
- કૃષ્ણ દવે
Filed under: કવિ/કવિયત્રી , કૃષ્ણ દવે | Tagged: એક , કૃષ્ણ દવે , કેમ નથી , ક્યે , ખોવાઈ , ચકી ને ચકાના , ચકી ને ચકો , ચીં ચીં , ચોખા , જંગલમાં , જીવન પર , જુઓ સાહેબ , ત્રાટકી છે , નાનકડા , ને મગના , ફાઈવસ્ટાર , ફાલેલા , બે દાણા , મુંઝાઈ ગયા , મોંઘવારી , મોલના , વીજળી , સપના , હતા ને , હવે ચાંચમાંથી એ પણ છીનવાઈ ગયા છે. , હવે બોલાતું | 3 Comments »
Posted on July 17, 2010 by Manthan Bhavsar
જીવનના નામની સાથે કઝાનું નામ આવે છે
જહાંના નામની સાથે ફનાનું નામ આવે છે
હું ચિતાને દરદ માની સુરા પી જાઉં છું કારણ
કિતાબોમાં દવા સાથે સુરાનું નામ આવે છે
અહમ કરનાર વ્યક્તિઓની જો નામાવલી કરીએ
તો સૌથી મોખરે એમાં ખુદાનું નામ આવે છે
પ્રવેશીશું કઈ રીતે જલન દોઝખના કમરમાં
ગુન્હેગારો તરીકે અહીં બધાનું નામ આવે છે.
- જલન માતરી
23.039574
72.566020
Filed under: જલન માતરી | Tagged: જલન માતરી , જીવનના નામની સાથે કઝાનું નામ આવે છે | 1 Comment »
Posted on July 14, 2010 by Manthan Bhavsar
શબ્દમાંથી અર્થ છૂટા થાય છે,
વેદના શું એ હવે સમજાય છે.
કોણ એને ઝાંઝવા સિંચ્યા કરે,
રોજ રાત્રે સ્વપ્ન એક ફણગાય છે.
રેત ને પગલાંનું ચાલે સંવનન,
એટલે મંઝિલ હવે અટવાય છે.
આંખ મારી એક એવો કોયડો,
જામ ખાલી છે છતાં છલકાય છે.
શૂન્યતાની આગમાં પીગળી જશે,
લાગણીઓ જે મહીં રૂંધાય છે.
મારી ભીતર કેટલું વરસ્યાં તમે,
આખે આખું અંગ લીલું થાય છે.
- હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટ
23.039574
72.566020
Filed under: કવિ/કવિયત્રી , ગઝલ , ગુજરાતી શાયરી , હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટ | Tagged: હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટ , કોણ એને ઝાંઝવા સિંચ્યા કરે , રોજ રાત્રે સ્વપ્ન એક ફણગાય , આંખ મારી એક એવો કોયડો , લાગણીઓ જે મહીં રૂંધાય , જામ ખાલી , છતાં છલકાય , વેદના શું એ હવે સમજાય છે , શબ્દમાંથી અર્થ છૂટા થાય છે | 4 Comments »
Posted on July 12, 2010 by Manthan Bhavsar
પ્રાર્થનામાં હું માંગું છું ઉપરવાળાથી યાતના,
મુન્ત્ઝીરને આમ પણ ગમની વધુ છે ચાહના.
કડવી, મને ચૂભતી ખૂંચતી તારી યાદ છે, તારી ભાવના,
સિતમગરોની મહેફિલમાં મેં સાંભળી છે તારી નામના.
હસરતોને દફનાવી દીધી પણ હજી જીવે છે તારી કામના,
ભીંજેલા નયનો શોધી રહ્યા છે તારા આવવાની સંભાવના.
પ્રાર્થનામાં હું માંગું છું ઉપરવાળાથી યાતના,
મુન્ત્ઝીરને આમ પણ ગમની વધુ છે ચાહના
- મુન્ત્ઝીર
આ જ ગઝલ મુન્ત્ઝીર ના સ્વરે
23.039574
72.566020
Filed under: મુન્ત્ઝીર , વિડિઓ | Tagged: ભીંજેલા નયનો શોધી રહ્યા છે તારા આવવાની સંભાવના | 7 Comments »
Posted on July 9, 2010 by Manthan Bhavsar
તારી યાદ આવે છે.
સ્કોર્લ કરું મારી જુની યાદો ને,
હાઇપરલિંક થઇ ને તું સામે આવે છે.
એક એક મીનિટ તારી યાદ આવે છે,
સ્ક્રીન સેવર ની જેમ તું સામે આવે છે.
બેસુ છું કામ કરવા
મિનિમાઇસ કરું છું મારી બધી વિનડોને,
ડેસટોપ ની જેમ તું સામે આવે છે.
ડીલીટ કરુ છું એ યાદોની ફાઇલ ને
પન થોડી થોડી વારે એ રીસાઇકલ બિન માથી પાછી આવે છે.
શટડાઉન કરું છું મારી સીસ્ટમ
તો પન શટડાઉન મેસેજમાં તું આવે છે.
સ્કેન કરું છું મારી હાર્ડડીસ્કને
વાઇરસ બનીને તું સામે આવે છે.
- પ્રિન્સ અમેરીકા
સાભાર : ફોર.એસ.વી
23.039574
72.566020
Filed under: પ્રિન્સ અમેરીકા | Tagged: તારી યાદ આવે છે. , વાઇરસ બનીને તું સામે આવે છે , સ્કેન કરું છું મારી હાર્ડડીસ્કને | 1 Comment »
Posted on July 7, 2010 by Swati Gadhia
આભમાં જ્યાં વાદળો ઘેરાય છે,
માટીને મન ફૂટું ફૂટું થાય છે.
મ્હેક વરસાદી લઈને આ પવન,
લોહીમાં સીધો પ્રવેશી જાય છે.
વાદળી વરસ્યા વગર મુજ આંખથી,
લો, હૃદયમાં પાછી ચાલી જાય છે.
દેહમાં પણ વીજ ચમકી જાય છે,
બીજ જેવું ગીત રે વેરાય છે.
જે ક્ષણે સૌ શબ્દ થીજી જાય છે,
એ ઘડીમાં મૌન બસ શબ્દાય છે.
આંખમાં આવ્યાં નથી એ આંસૂઓ,
લો, જુઓ દરિયા સુધી રેલાય છે.
- હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટ
Filed under: અનામી - UNKNOWN , હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટ | Tagged: આભમાં જ્યાં વાદળો ઘેરાય છે , હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટ , varsadi poem | 3 Comments »
Posted on July 4, 2010 by Swati Gadhia
ભીનપવરણો આવ્યો અવસર , મેઘ-મુબારક !
ભીંજવતો એ બાહર-ભીતર, મેઘ-મુબારક !
છાંટો પડતાં એક સામટા મ્હોરી ઊઠ્યાં,
ડેલી, આંગણ ને આખું ઘર, મેઘ-મુબારક !
કાલ હતાં જે સાવ સૂનાં ને અવાવરુ એ ,
જીવતાં થાશે હમણાં પાદર, મેઘ-મુબારક !
નખરાળી નદીયું ઉભરાતી પૂર આવતાં ,
અંદર પણ ઉછળતાં સમદર, મેઘ-મુબારક !
ગોરંભાતું આભ ઉતરતું આખેઆખું,
છલકાતાં હૈયાના સરવર, મેઘ-મુબારક !
મનના મોર કરે છે નર્તન ટહુકા સાથે ,
જળના વાગે ઝીણાં ઝાંઝર, મેઘ-મુબારક !
વીજ અને વરસાદ વીંઝતાં તલવારો ને ,
બુઠ્ઠાં બનતાં સઘળાં બખ્તર, મેઘ-મુબારક !
મોલ પછી લહેરાશે એમાં અઢળક અઢળક,
પલળે છે આખુંયે જીવતર, મેઘ-મુબારક !
કોઈ અગોચર ખૂણે બેસી કાન માંડીએ,
વાગે ઝીણું ઝીણું જંતર, મેઘ-મુબારક !
ડાળી થૈ ઝૂકો, હું ઊઘડું ફૂલ થઈને,
સાથે કરીએ હિસાબ સરભર, મેઘ-મુબારક !
- નીતિન વડગામા
Filed under: નીતિન વડગામા | Tagged: ! , આંગણ , આખું ઘર , આખુંયે જીવતર , આવ્યો અવસર , ઊઠ્યાં , એ બાહર-ભીતર , એકસામટા , કરે છે , છાંટો પડતાં , ઝીણાં ઝાંઝર , ટહુકા સાથે , ડેલી , નર્તન , નીતિન વડગામા , પલળે છે , ભીંજવતો , ભીનપવરણો , મનના મોર , મેઘ-મુબારક , મ્હોરી , સાથે કરીએ , હિસાબ સરભર | 2 Comments »
Posted on June 30, 2010 by Manthan Bhavsar
હળવે હાથે હથેળી ઉપર જરા તમારું નામ લખી દો,
નામ ની સાથે સાથે સાજન, સરનામુ પણ ખાસ લખી દો.
થોક થોક લોકો ની વચ્ચે હવે નથી ગમતું મળવાનું,
ઢેલ સરીખુ વળગુ ક્યારે, મળશો ક્યાં એ સ્થાન લખી દો.
એકલતાનુ ઝેર ભરેલા વીંછી ડંખી લે એ પહેલા,
મારે આંગણ સાજન ક્યારે, લઇ આવો છો જાન લખી દો.
બહુ બહુ તો બે વાત કરી ને લોકો પાછા ભુલી જાશે,
નામ તમારું મારા નામ ની પાછળ ખુલ્લે આમ લખી દો.
હળવે હાથે હથેળી ઉપર જરા તમારું નામ લખી દો,
નામની સાથે સાથે સાજન, સરનામુ પણ ખાસ લખી દો.
-અરૂણ દેશાણી.
સાભાર: રણકાર.કોમ
ફરમાઇશ કરનાર મિત્ર : કીર્તન
23.039574
72.566020
Filed under: અરૂણ દેશાણી | Tagged: અરૂણ દેશાણી , નામ ની સાથે સાથે સાજન , સરનામુ પણ ખાસ લખી દો , હળવે હાથે હથેળી ઉપર જરા તમારું નામ લખી દો | 4 Comments »
Posted on June 26, 2010 by Swati Gadhia
ઉદાસી, શોક, એકલતા અને અવસાદ વાંચું છું;
હું મારી ડાયરીનું પૃષ્ઠ જો એકાદ વાંચું છું.
હવાઓમાં લખેલી મહેકની મરજાદ વાંચું છું;
સવારે ફૂલ શા ઘરમાં હું તારી યાદ વાંચું છું.
નથી અક્ષર થઈ એવી કોઈ ફરિયાદ વાંચું છું;
હું તારા સાવ કોરા પત્રનો અનુવાદ વાંચું છું.
થયેલી સાવ જર્જર કોઈ જૂની ચોપડી જેવી –
સૂની શેરી હું વાંચું છું ને વરસો બાદ વાંચું છું!
છે મારા ગામનું આકાશ કોરુંકટ્ટ આંખોમાં;
અને છાયામાં તારા શહેરનો વરસાદ વાંચું છું!
હું આખું વૃક્ષ વાંચું એટલો સાક્ષર થયો છું ક્યાં?
મથામણ બહુ કરું ત્યારે ફકત એક પાંદ વાંચું છું !
- કરસનદાસ લુહાર
0.000000
0.000000
Filed under: કરસનદાસ લુહાર , કવિ/કવિયત્રી , કવિતા , ગઝલ , ગઝલ , ગીત , ગુજરાતી શાયરી | Tagged: ઉદાસી , તારા શહેરનો વરસાદ...! , કરસનદાસ લુહાર , હું આખું , વૃક્ષ વાંચું , એટલો સાક્ષર , થયો છું ક્યાં? છે મારા , ગામનું આકાશ , કોરુંકટ્ટ આંખોમાં; , હું તારા , સાવ કોરા , પત્રનો અનુવાદ , નથી અક્ષર , થઈ , એવી કોઈ , ફરિયાદ સવારે , ફૂલ શા , ઘરમાં , હું તારી , હવાઓમાં લખેલી , મહેકની મરજાદ , શોક , વાંચું છું; , હું મારી , ડાયરીનું પૃષ્ઠ , જો એકાદ | Leave a Comment »
Posted on June 22, 2010 by Swati Gadhia
બે ચાર છાંટાથી છીપે, એવી નથી મારી તરસ,
તારે વરસવું હોય તો આકાશ, મન મૂકી વરસ.
નાંખ છત્રીને ધરામાં, નિર્વસન થૈને નીકળ,
આવું ચોમાસું ભલા ન આવતું વરસોવરસ.
મઘમઘું હું હેમ થઈને, ઝગમગું સૌરભ બની,
તું મને સ્પર્શે તો મિતવા આવ તે રીતે સ્પરશ.
કોઈ મારામાં વસે છે, ને શ્વસે છે રાતદિન,
એ મને જોતું સતત, પણ ના થતાં એના દરશ.
અંગ પરથી વસ્ત્ર જળની જેમ સરતાં જાય છે,
કોણ સામે તીર બજવે બાંસુરી એવી સરસ.
સાંકડે મારગ, મદોન્મત્ત હાથિણી સામે ખડો,
કાં છૂંદી નાંખે મને, કાં મસ્તકે ઢોળે કળશ.
- પુરુરાજ જોષી
Filed under: કવિ/કવિયત્રી , કવિતા , ગઝલ , ગીત , પુરુરાજ જોષી | Tagged: આકાશ , એવી નથી , છાંટાથી છીપે , તરસ , તારે , પુરુરાજ જોષી , બે ચાર , મન મૂકી વરસ , મારી , વરસવું હોય તો | 5 Comments »
Posted on June 16, 2010 by Swati Gadhia
પ્હેલ પરથમ પાંખ દીધી ને પછી પીંજર ધર્યું
ચોપડે ચીતરેલ ખાતું, એ રીતે સરભર કર્યું.
પારધીના એક શરથી થઈ ગયું આહત વિહગ
ચીસથી જો કે યુગો લગ, આભ આખું થરથર્યું.
વૃક્ષની હરએક ડાળીની કરી હત્યા પછી
છાંયડાની ઝંખનાએ, એના મનમાં ઘર કર્યું.
માંડવો મધુમાલતીનો ને પથારી જૂઈની
રાત રહી પાસાં બદલતી, ને ગગન ઝરમર ઝર્યું.
ઠામઠેકાણા વિના ક્યાં ખોળવો તુજને ભલા
આમ આલય સાવ ખાલી, આમ સચરાચર ભર્યું.
- પુરુરાજ જોષી
0.000000
0.000000
Filed under: કવિ/કવિયત્રી , કવિતા , ગઝલ , ગઝલ , ગીત , ગુજરાતી શાયરી , પુરુરાજ જોષી , શાયરી | Tagged: આભ આખું , આમ , આમ સચરાચર ભર્યું , આલય , આહત , એક શરથી , કરી હત્યા , કર્યું , ક્યાં ખોળવો , ગગન , ચીસથી , ચોપડે ચીતરેલ ખાતું , છાંયડાની , ઝરમર ઝર્યું , ઝળહળ કર્યું , ઠામઠેકાણા વિના , તુજને ભલા , થરથર્યું , પથારી જૂઈની , પાંખ દીધી , પારધીના , પાસાં બદલતી , પીંજર ધર્યું , પુરુરાજ જોષી , પ્હેલ પરથમ , મધુમાલતીનો , મનમાં ઘર , માંડવો , યુગો લગ , રહી , વિહગ , વૃક્ષની , સરભર , સાવ ખાલી , હરએક ડાળીની | Leave a Comment »
Posted on June 13, 2010 by Swati Gadhia
ગાઢ ધુમ્મસપટની પેલે પાર તું હોઈ શકે,
રંગ રેખા કે નહીં આકાર તું હોઈ શકે.
કોઈ મારા બારણે જાસાચિઠ્ઠી નાખી ગયું,
અક્ષર તો ક્યાંથી ઉકલે લખનાર તું હોઈ શકે.
રાગ પારિજાત લ્હેરાતો રહ્યો છે રાતભર,
ક્યાંક નજદીક બેસીને ગાનાર તું હોઈ શકે.
આટલાં વ્હાલાં મને લાગ્યાં નથી પૂર્વે કદી,
આ અભાવો, પીડ મોકલનાર તું હોઈ શકે.
– પુરુરાજ જોષી
( આ રચના પૂરી છે કે અધુરી એ ખબર નથી, જો કોઈને જાણ હોય તો ધ્યાન દોરશો…)
Filed under: કવિ/કવિયત્રી , કવિતા , ગઝલ , ગઝલ , ગીત , પુરુરાજ જોષી | Tagged: અક્ષર , અભાવો , આટલાં વ્હાલાં , ક્યાંક નજદીક બેસીને , ક્યાંથી ઉકલે , ગાનાર , જાસાચિઠ્ઠી નાખી ગયું , તું હોઈ શકે , નથી પૂર્વે કદી , પીડ , પુરુરાજ જોષી , મને લાગ્યાં , મારા બારણે , મોકલનાર , રાગ પારિજાત , રાતભર , લખનાર , લ્હેરાતો રહ્યો છે | 4 Comments »
Posted on June 10, 2010 by Swati Gadhia
થોડાં થોડાં દૂર તમને રાખવાનો કીમિયો,
હું કરું છું એમ તમને પામવાનો કીમિયો.
પાણી છું હું, પાત્રનો આકાર પણ હું લઈ શકું,
ને વળી ઘરમાં કરું ઘર માપવાનો કીમિયો.
શબ્દવિણ એ જે કહે એમાં સમર્પણ કર બધું,
તું ન કર સંકેતને આલેખવાનો કીમિયો.
આ તું જે લખ લખ કરે છે એ તો બીજું કંઈ નથી,
છાનાંછપનાં દર્દને વિસ્તારવાનો કીમિયો.
અંતમાં અશરફ ! મરણના રૂપમાં કરવો પડે,
શ્વાસના આભાસને ઓળંગવાનો કીમિયો.
- અશરફ ડબાવાલા
0.000000
0.000000
Filed under: અશરફ ડબાવાલા , કવિ/કવિયત્રી , ગઝલ , ગુજરાતી શાયરી | Tagged: એમાં , મરણના , રૂપમાં , શ્વાસના , આભાસને , ઓળંગવાનો , છાનાંછપનાં , દર્દને , વિસ્તારવાનો , બીજું કંઈ નથી , હું કરું છું , એમ તમને , પામવાનો , થોડાં થોડાં , દૂર તમને , રાખવાનો , કીમિયો , ઘર માપવાનો , પાત્રનો , આકાર , શબ્દવિણ , એ જે કહે , સમર્પણ , સંકેતને , અશરફ ડબાવાલા , આલેખવાનો | 2 Comments »
Posted on June 7, 2010 by Swati Gadhia
હોમવર્ક વહેલું પૂરું થાય પ્રભુ,
તો તને આવીને મળાય પ્રભુ.
તેંય મસ્તી તો બહુ કરેલી નહીં?
કેમ મારાથી ના કરાય પ્રભુ?
આ શું ટપટપથી રોજ નહાવાનું?
પહેલા વરસાદમાં નવાય પ્રભુ.
આખી દુનિયાને તું રમાડે છે
મારે દહીં દૂધમાં રમાય પ્રભુ?
મમ્મી પપ્પા તો રોજ ઝગડે છે
તારાથી એને ના વઢાય પ્રભુ?
રોજ રમીએ અમે જે મેદાને
કેમ મંદિર નવું ચણાય પ્રભુ?
બળથી બાળક તને જો વંદે તો
બાળમજૂરી ના ગણાય પ્રભુ?
- પ્રણવ પંડ્યા
0.000000
0.000000
Filed under: ગઝલ , ગુજરાતી શાયરી , પ્રણવ પંડ્યા | Tagged: પ્રણવ પંડ્યા , પ્રભુ પંચાયતમાં બાળક , બળથી બાળક તને જો વંદે તો બાળમજૂરી ના ગણાય પ્રભુ , હોમવર્ક વહેલું પૂરું થાય પ્રભુ , તો તને આવીને મળાય પ્રભુ. , તેંય મસ્તી તો બહુ કરેલી નહીં? કેમ મારાથી ના કરાય પ્રભુ? | 2 Comments »
Posted on June 5, 2010 by Manthan Bhavsar
આજે “ગુજરાતી ગઝલ” બ્લોગ ત્રણ વર્ષ પૂરા કરે છે ત્યારે જુની ઘણી યાદો ફરી તાજી થઈ આવે છે…. ગુજરાતી સાહિત્યના વિશાળ સાગરમાંથી વીણીવીણીને અહીં આપ સૌની સાથે મનગમતી રચનાઓ વહેંચવાના આ કાર્ય બદલ મારી પીઠ થાબડવાના અને કાન ખેંચીને ભૂલ તરફ અંગુલિનિર્દેશ કરવાના ઘણા કિસ્સાઓ બન્યા છે. અને એ દરેક વખતે મને તો કંઈક ને કંઈક શીખવા જ મળ્યું છે.
જો કે આ સાથે બીજો એક બ્લોગ “રત્નકણિકા.કોમ “ પર પણ આવી જ રંગની છોળો ઉડે છે… ઘણી વાર એવું બને છે ને મિત્રો કે કોઈ રચના આખેઆખી વાંચ્યા પછી એમ લાગે કે આ તો ઓછું પડ્યું… હજી કૈંક ખૂટે છે… તો ક્યારેક કોઈ એકાદ બે લાઈન સાંભળી કે વાંચીને તૃપ્તિનો અહેસાસ થાય, લાગે કે હાશ… આનાથી વધુ તો કાંઈ હોઈ જ ના શકે…
એ જ રીતે ગુજરાતી સાહિત્યને પડદા અને મંચ પર જીવંત રાખનાર ગુજરાતી નાટકો અને વિડિઓ આલ્બમ્સને માણવા માટે “ગુજરાતી વિડિઓ” ની મુલાકાત લઈ શકો છો.
મારા ગુજરાતી હોવાના ગર્વને હું મારી આવડત અને જાણકારી વડે આ રીતે વ્યક્ત કરવાનો પ્રયત્ન કરું છું અને એમાં આપ સૌનું માર્ગદર્શન મને ખરેખર ઉપયોગી નિવડશે આપ સૌનો સાથ અને પ્રોત્સાહન મને હંમેશા મળ્યા છે અને મળતા જ રહેશે એવી આશા સાથે ખૂબ ખૂબ આભાર…
ત્રણ વર્ષની આ યાત્રા દરમ્યાન ઉડેલી અને હજી પણ સતત ઉડતી રંગની આ છોળોમાં ભીંજાવા આપને આમંત્રણ..
View This Poll online surveys
23.039574
72.566020
Filed under: સમાચાર | Tagged: આજે છે ગુજરાતી ગઝલ ની સફર નો ત્રીજો પડાવ , ગુજરાતી વીડિઓ , રત્નકણિકા , Gujarati Gazal Blog's 3rd anniversary | 12 Comments »
Posted on June 1, 2010 by Swati Gadhia
ભેદ આવો તો ના રખાય પ્રભુ,
આ તરફ પણ નજર નખાય પ્રભુ.
સાંભળ્યું છે કે તેં બોર ચાખ્યા’તા,
એવડા આંસુ પણ ચખાય પ્રભુ.
ચીર પૂર્યા’તા કદી તેં મારા,
પીડ મારી નહીં પૂરાય પ્રભુ?
રાત, રસ્તો, ઋતુ ને રાંધણિયું,
હર જગા મારાથી દઝાય પ્રભુ !
મારી દીકરી જુવારા વાવે છે,
ક્યાંક મારા સમી ન થાય પ્રભુ !
તો થયું શું કે હું નથી પથ્થર?
માણસાઈને ના અડાય પ્રભુ?
વેણ કર્કશ જણાશે મારા પણ,
વાંસળીથી ચૂલો ફૂંકાય પ્રભુ?
- પ્રણવ પંડ્યા
0.000000
0.000000
Filed under: ગઝલ , ગુજરાતી શાયરી , પ્રણવ પંડ્યા | Tagged: રસ્તો , નથી , રાત , તો , પ્રભુ પંચાયતમાં સ્ત્રી , ભેદ , આવો , ના રખાય , સાંભળ્યું , છે કે , તેં બોર , ચાખ્યા’તા , મારી દીકરી , જુવારા વાવે , ક્યાંક , મારા સમી , ન થાય , વાંસળીથી , ચૂલો ફૂંકાય પ્રભુ , થયું શું , કે હું , પથ્થર? , હર જગા , મારાથી , દઝાય , ઋતુ ને રાંધણિયું , પીડ મારી , નહીં , પૂરાય , ચીર , પૂર્યા’તા , કદી તેં મારા , એવડા. આંસુ. પણ ચખાય. આ તરફ. પણ નજર. નખાય પ્રભુ. , પ્રણવ પંડ્યા | 4 Comments »
Posted on મે 27, 2010 by Swati Gadhia
‘મળશું’ નામે એક મહેલનો વણઉકલ્યો છે ભેદ તો મળવા આવું ક્યાંથી ? અલગ અલગ બે અંધારામાં તમે કરો છો કેદ તો મળવા આવું ક્યાંથી ?
નિત નવા ઉમંગો માગી, મેઘધનુષી રંગો માગી, તમે થઈ ગયા ચૂપ રંગો સઘળા લાવું ક્યાંથી, ખાલી હાથે આવું ક્યાંથી, ક્યાંથી ચીતરું રૂપ ?
રંગો સઘળા ભેગા થઈને વ્યક્ત કરે છે ખેદ તો મળવા આવું ક્યાંથી ? અલગ અલગ બે અંધારામાં તમે કરો છો કેદ તો મળવા આવું ક્યાંથી ?
ક્ષણના તારેતાર ઉપર પણ, ઈચ્છાઓના દ્વાર ઉપર પણ, મારી દીધી સાંકળ યુગો યુગોથી ખૂલવા કરતી ‘હોવું’ નામે બોતલ ઉપર, વાસી દીધું ઢાંકણ.
રસ્તા, શેરી, ગામ-ગલીનો ઊડતો લાગ્યો છેદ તો મળવા આવું ક્યાંથી ? અલગ અલગ બે અંધારામાં તમે કરો છો કેદ તો મળવા આવું ક્યાંથી ?
– અનિલ ચાવડા
0.000000
0.000000
Filed under: અનિલ ચાવડા , કવિ/કવિયત્રી , કવિતા , ગીત | Tagged: "ગઝલ" એટલે... , ‘મળશું’ નામે એક મહેલનો વણઉકલ્યો છે ભેદ તો મળવા આવું ક્યાંથી ? , અનિલ ચાવડા , મળવા આવું ક્યાંથી ? , gujarati gazal , gujarati poem , gujarati poetry , gujarati shayri | 2 Comments »
Posted on મે 25, 2010 by Swati Gadhia
શબ્દ જ્યારે પોલ માણસનીય ખોલી જાય છે,
ભૂલથી માણસ પછી સઘળુંય બોલી જાય છે.
એક શમણું જિંદગીમાં આદમી સેવે પછી,
એ જ શમણું આખરે એને જ ઠોલી જાય છે.
ઝાડ પરથી આમ હોલીને ઉડાડી નાખ મા,
એ ઊડીને યાદનું આકાશ છોલી જાય છે.
રોજ જખમોમાં ભરી દેતો ગઝલ થોડી ઘણી,
તોય અંદરથી કલેજું કોણ ફોલી જાય છે?
બોલતો ક્યારે નથી પીધા પછી દોસ્તો ગઝલ,
બોલું અગર હું સહેજ તો બ્રહ્માંડ ડોલી જાય છે.
– અનિલ વાળા
Filed under: અનિલ વાળા , કવિ/કવિયત્રી , ગઝલ , ગીત | Tagged: અંદરથી , અગર , આખરે , આદમી સેવે , આમ હોલીને , ઉડાડી નાખ , ઊડીને , એ જ શમણું , એક શમણું , એને જ , કલેજું , કોણ , ખોલી જાય છે , ગઝલ , છોલી , જિંદગીમાં , ઝાડ , ઠોલી , ડોલી જાય છે , તો , તોય , થોડી ઘણી , પછી , પરથી , પોલ , ફોલી , બોલી , બોલું , બ્રહ્માંડ , ભરી દેતો , ભૂલથી , મા , માણસ , માણસનીય , યાદનું આકાશ , રોજ જખમોમાં , શબ્દ જ્યારે , સઘળુંય , સહેજ , હું | 1 Comment »
Posted on મે 21, 2010 by Swati Gadhia
પાંપણોને સહેજ ઢળવાનું કહો.
સ્વપ્નને ક્યારેક ફળવાનું કહો.
ચોકમાં આવીને મળવાનું કહો
લાગણીઓને પલળવાનું કહો.
દર્પણોમાંથી નીકળવાનું કહો
આ પ્રતિબિંબોને છળવાનું કહો.
લો સપાટી પર બરફ જામી રહ્યો
આ સમુદ્રોને ઉકળવાનું કહો.
સાંજ પડવાની પ્રતિક્ષા છે બધે
હા કહો, સૂરજને ઢળવાનું કહો.
ભાર ઝાકળનો કળીની પાંપણે
પથ્થરોને પણ પલળવાનું કહો.
ભસ્મ પણ ઊડી ગઈ મૃતદેહની
આ પવનને પાછા વળવાનું કહો.
પૃથ્વીને ઘેરીને બેઠી ક્યારની
આ અમાસોને પ્રજળવાનું કહો.
મૌન કે વાણીને ‘આદિલ’ છેવટે
જે અકળ છે એને કળવાનું કહો.
- આદિલ મન્સુરી
0.000000
0.000000
Filed under: આદિલ મનસુરી | Tagged: આદિલ મન્સુરી , ઢળવાનું કહો , પાંપણોને સહેજ ઢળવાનું કહો. , વાસ્તવિક્તા , gujarati gazal , gujarati poem , gujarati poetry , sahitya , shayri | Leave a Comment »
Posted on મે 11, 2010 by Swati Gadhia
નજર પોકળ બનીને આંખથી લથડી ઘણી વેળા,
કસોટી થઈ ગઈ છે એટલે કપરી ઘણી વેળા.
નથી સંદર્ભ એના નામનો મળતો હજુયે ત્યાં,
નથી ઇતિહાસમાં હોતી ઘણી નગરી ઘણી વેળા.
ઘણી વેળા હૃદયને ભાર લાગે છે સમી સાંજે ;
સમી સાંજે ઊડી છે આભમાં ડમરી ઘણી વેળા.
ફરીથી મત્સ્ય વીંધાતા ગયાં છે સામટાં મિત્રો,
ફરીથી માછલીઓ પૂર્વવત્ તડપી ઘણી વેળા.
બધીયે હસ્તરેખાઓ કરી પૃથક હથેળીથી,
પછી આ હાથ ઊભો છે કલમ પકડી ઘણી વેળા.
- સ્નેહલ જોષી ‘પ્રિય’
0.000000
0.000000
Filed under: સ્નેહલ જોશી ‘પ્રિય’ | Tagged: નજર પોકળ બનીને આંખથી લથડી ઘણી , સ્નેહલ જોષી ‘પ્રિય’ | 3 Comments »
Posted on મે 7, 2010 by Swati Gadhia
વાતો વિજોગ ને વિલાપની
ભલાજી, હવે બોલું તો કે’જો બે બાપની !
આખી બપ્પોર એણે વગડો વંછેર્યો
ને સાંજ બધી ગામ લીધું માથે;
આ’પાથી સાંભળું છું ભણકારા વાયરે,
ને તે’પા બોલાશ કોઈ સાથે;
વચ્ચેની કેડીઓમાં ગોતું તો લાગે છે
બીક મને સળવળતા સાપની !
ભલાજી, હવે બોલું તો કે’જો બે બાપની!
પાદરમાં ઊભેલા વડને પૂછું તો કહે
ત્રાંસુ હસીને રડ્યો દાઢમાં;
ધુંગાં જુઓ ને જુઓ કોતેડાં બાઈ,
એને ટેવ જૂની ગરવાની વાઢમાં !
હાડમાં તપારો ને ઉપરથી પીટ પડે
મ્હેણાં ને ટોણાના તાપની !
ભલાજી, હવે બોલું તો કે’જો બે બાપની!
રડીએ તો લોક પૂછે રડવાનો ભેદ
છાનાં મરીએ તો છાતીમાં પીડ;
આવાં નોધારાં અમે છતે ભલાજી તમે?
એવ્વી તો ચઢતી છે ચીડ !
ચીડમાં ને ચીડમાં ચૂંટીઓ ખણું ને
પાછી પંપાળું સાથળને આપની !
ભલાજી, હવે બોલું તો કે’જો બે બાપની!
- જયન્ત પાઠક
Filed under: ગીત , જયન્ત પાઠક | Tagged: જયન્ત પાઠક , ભલાજીને ભારેનો ઠપકો | 4 Comments »
Posted on મે 5, 2010 by Swati Gadhia
સોયના નાકાં લગીની વાત છે,
પાતળા ધાગા લગીની વાત છે.
જિંદગીનો વ્યાપ લાંબો કૈં નથી,
આજના છાપા લગીની વાત છે.
લ્યો, ઉદાસી કેમ રેઢી મેલવી,
કાયમી નાતા લગીની વાત છે.
હું નથી મારો ને જગ છે આપણું,
પંડના થાવા લગીની વાત છે.
આપણું ઘર આવશે, આગળ ચલો,
આપણા ઝાંપા લગીની વાત છે.
એક બાકસ એકલી સળગે નહીં,
આવ, આ દીવા લગીની વાત છે.
- શિવજી રૂખડા
Filed under: શિવજી રૂખડા | Tagged: આગળ , ઉદાસી , કાયમી , ઘર , છાપા , જિંદગી , થાવા , દીવા એકલી , ધાગા , નાતા , પંડના , પાતળા , બાકસ , લગીની , વાત છે , વ્યાપ લાંબો , શિવજી રૂખડા , સોયના નાકા | 1 Comment »